|
...ve
fotoğraf, artık benim için yaşam biçimi! Ve fotoğraf,
yaşam programımın ana ve başlangıç maddesi.
Fotoğraf ortamları, galeriler, sanat kurum ve kuruluşları öncelikli
mekanlarım oldu. İzlemediğim bir sergi, sunuş, ya da okumadığım bir
yayın, veya sahip olamadığım albüm, katalog olursa uykum kaçar.
Dergiler, bültenler gecikirse tedirgin olurum.
“...
fotoğrafları amaçlarına göre değerlendiririm, yeter ki fotoğrafın
fotoğraflığına uysun...”
“...çekim, yapım ve sunuş teknikleri/yöntemleri önemli değil, yeter
ki ortaya çıkarılan/gösterilen işler/fotoğraflar; düşünce ürünü ve
tasarlanmış olsun, sunan, sunulan yaptığı işin bilincinde
olsun, ciddi ve saygın tutum sergilesin...”
Yaşamın
farkında, çağdaş, donanımlı olmak, akademik ortamda/yöntemlerle
eğitim, olmazsa olmaz koşullar. Biri eksik olunca -oluyor da-
olmuyor da, bu coğrafyanın aşıladığı hoşgörülü yaklaşımla, düşünce
üretmeyen, sağlam bir dünya görüşü olmayanların, rastlantısal
işlerini ve -başarılarını-, mesleksel uygulamalarını da kutluyoruz.
Derinlik içermeyen, yüzeysel, kurallara bağlı, dekoratif,
illüstratif, basitçe tekrarlayan işleri alkışlıyoruz çoğu zaman.
“Fotoğraf çekmek”, “Fotoğrafçılık yapmak”, “Fotoğraf insanı olmak”,
“Fotoğrafik malzeme ve yöntemleri kullanarak, özgünlük iddiasıyla,
estetik kaygılarla toplumsal heyecanlar yaratmak, gündem oluşturmak,
öncü mesajlar vermek için , Güneşi kovalayarak değil, kendi ışığını
yaparak, toplumları ilgilendiren işler üretmek ve sunmak” farklı
şeylerdir! Karıştırmamak gerekir.
“...yaşamımızdan kesitleri, gelecek kuşaklar için belgelemeye
çalışırken...” Kreatif arayışlara da yönelebiliyorum. Işığın
oluşturduğu, bu güçlü dilin referanslarını; bazen doğrudan yalın
şekliyle/yaklaşımla, bazen de başkalaştırarak, yolundan çıkartarak,
şifreleştirerek,
(...sanat,
doğadaki güzel bir şeyin tasarımlanması değildir, doğada ki herhangi
bir şeyin güzel tasarımlanmasıdır.)
diyen I. Kant’a katılarak kullanıyorum.
Çağımızın
halen en etkin dilinin/olgusunun, iyilikler, güzellikler ve barış
için kullanılması dileğiyle.
7 Haziran 2002,
Ankara |
